به گزارش خبرنگار پایگاه خبری سینماآفیس؛ هم‌اکنون نمایش “صد در صد مرده” به کارگردانی و تهیه‌کنندگی فراز غلامی و بازیگری ناهید عساکره و شاهین زارع روی صحنه عمارت ارغوان است؛ در واقع این روزها عمارت ارغوان و مراجعان‌اش شاهدان مواجهه مکرر یک بازیگر و یک زن فلج هستند.
ما نیز به همین بهانه به سراغ ناهید عساکره رفتیم تا از او بپرسیم که از کجا آمده و چه آینده‌ای را برای خودش متصور است.
– خانم عساکره متولد چه سالی هستید و چگونه به بازیگری علاقمند شدید؟
*متولد سال ۱۳۷۲هستم و از سال ۱۳۸۳ به بازیگری علاقمند شدم؛ در واقع خواهرم در سال ۱۳۸۳ وارد عرصه هنری تئاتر شد و من را هم که پیشتر در دور اول مسابقه استعدادیابی “عصر جدید” شرکت کرده بودم، بیشتر از قبل به بازیگری علاقمند کرد.
– فعالیت در عرصه بازیگری را از چه زمانی شروع کردید؟
*من فعالیت در عرصه بازیگری را از سال ۱۳۹۴ شروع کردم و سپس در تله‌فیلم‌ها و تئاترهای متعددی بازی کردم.
– چگونه عضوی از گروه تولید نمایش “صد در صد مرده” شدید؟
*من نمایشنامه نمایش “صد در صد مرده” را خواندم و با شخصیت جذاب الیزابت آشنا شدم.
الیزابت زن معلولی است که به یک بازیگر علاقمند شده و بعد از سال‌ها او را به خانه‌اش دعوت کرده است تا با هم یک نمایشنامه را بخوانند.
تمرین‌های نمایش “صد در صد مرده” از فروردین ۱۴۰۲ شروع شدند و ۸ماه تداوم داشتند.
حفظ متن نمایشنامه ۳ماه به طول انجامید.
نویسنده آن متن تلاش کرده بود که داستان به گونه‌ای روایت شود که در هر لحظه مخاطب با یک غافلگیری جدید مواجه شود.
– شما چگونه با شخصیت الیزابت تطابق پیدا کردید؟
* نقش الیزابت برای من یک چالش خیلی بزرگی بود؛ این نقش حس های زنانگی عشق، اندوه و شادی را در قالب یک شخصیت به رخ دیگران می‌کشید و این امر باعث شد که من با اشتیاق به سمت ایفای آن گام بردارم.
– میزان استقبال مردم از نمایش “صد در صد مرده” را چگونه دیدید؟
*استقبال بینظیری از نمایش “صد در صد مرده” شده و این امر باعث تمدید زمان اجرای این نمایش شد؛ نمایش “صد در صد مرده” از ۱۰ آبان روی صحنه عمارت ارغوان رفته و زمان اجرای آن بعد از یک دوره ی ۲۴ روزه تا ۸ دی تمدید شد.
امکان تمدید مجدد هم وجود خواهد داشت.
– و حرف آخر.
من از اینکه مخاطب‌های هنر تئاتر نمایش‌های خوب را ببینند و به همین واسطه زندگی‌های مختلف را روی صحنه تجربه کنند، خوشحال می‌شوم.
امیدوارم همه ی ما همیشه روی صحنه‌ی زندگی درخشان باشیم.
گفت‌وگو از: رامتین مقدادی
دیدگاه شما