محمد تاجیک :
دیگر نیازی برای ارسال فیلم پیر پسر به اسکار نیست/ پیر پسر بالاخره به حق خود رسید
دیشب که در جشن حافظ، داوران این جشن به درستی پیر پسر را به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب کردند بار دیگر به همه ثابت شد واقعا پیرپسر فیلم محبوب و بسیار مهمی است.
این یادداشت را تصمیم داشتم خیلی وقت پیش بنویسم. از وقتی که یک نظر سنجی در کانال تلگرامیام گذاشته بودم و این سوال را مطرح کردم که بهترین فیلم سال، چه فیلمی است؟ در این نظر سنجی، پیر پسر اکتای براهنی با فاصله زیادی نسبت به بقیه فیلمها در جایگاه نخست قرار گرفت. نتایج این نظرسنجی برای چندمین بار من را به این نتیجه رساند که پیر پسر عجب، پدیده عجیب و غریبی است.
دیشب که در جشن حافظ، داوران این جشن به درستی پیر پسر را به عنوان بهترین فیلم سال انتخاب کردند بار دیگر به همه ثابت شد واقعا پیرپسر فیلم محبوب و بسیار مهمی است. البته پارسال و در همان زمانی که فقط در یک سانس آخر شب در برج میلاد بسیاری از تماشاگران خود را میخکوب کرد نشان داد که واقعا فیلم بسیار مهمی است. البته بعدها برخی افراد و جریانها تلاش زیادی کردند برای اینکه نشان دهند پیرپسر فیلم مهمی نیست.
چند وقت پیش که قرار بود فیلم نماینده ایران به آکادمی اسکار معرفی شود، در حالی که فیلم پیر پسر شایستگی فراوانی داشت، متاسفانه حق این فیلم را خوردند و فیلم دیگری به آکادمی معرفی شد.
در همان زمان همه علاقه مندان این فیلم خوب، بسیار متاسف شدند که چرا این فیلم معرفی نشده. نگارنده نیز جزو کسانی بود که به شدت از معرفی نشدن پیر پسر شاکی و گلایهمند بود و در مطالبی که نوشته بودم این موضوع را با صراحت مطرح کردم.
تا اینکه نسخهای از آخرین ساخته جعفر پناهی در فضای مجازی منتشر شد. فیلمی که احتمال بسیاری وجود دارد که در اسکار امسال، جایزه و جوایز مهمی را بگیرد. همانطور که نخل طلای کن را هم امسال دریافت کرد.
آخرین ساخته جعفر پناهی علیرغم همه موفقیتهای بینالمللی در داخل ایران با بازتابهای منفی بسیاری مواجه شد. شخصا به آقای جعفر پناهی عزیز بسیار علاقهمندم و احترام زیادی برای او قائل هستم ولی نمیتوان کتمان کرد که بازتابهای منفی فیلم یک تصادف ساده او در بین تماشاگران و منتقدان بسیار زیاد بوده است.
با انتشار فیلم جعفر پناهی در فضای مجازی به این نتیجه رسیدم که در سالی که به احتمال زیاد جایزه بهترین فیلم خارجی زبان را به جعفر پناهی بدهند، احتمالا دیگر فرستادن یا نفرستادن پیر پسر به اسکار محلی از اعراب ندارد.
هم اکنون از نظر مخاطبان و منتقدان ایرانی ، فیلم پیر پسر، فیلم بسیار بهتری از یک تصادف ساده است.
مثلا اگر یک نظر سنجی دیگری در کانال تلگرامیام بگذارم و از مخاطبان بپرسم که از بین فیلم اکتای براهنی و جعفر پناهی چه فیلمی را انتخاب میکنید احتمالا با فاصله بسیار زیادی فیلم اکتای براهنی برگزیده خواهد شد.
جایزهای که در جشن حافظ به عنوان بهترین فیلم سال به فیلم پیر پسر داده شد اولین جایزهای بود که در ایران به این فیلم مهم داده میشود. باید از امید معلم و خانم آذر معماریان و دیگر دوستان داوری جشن حافظ تشکر ویژهای کرد که بالاخره به پیر پسر جایزه دادند.
پیر پسر اکتای براهنی مصائب بیسابقهای کشید، تنها در یک سانس در جشنواره فجر نمایش داده شد. در حالی که استحقاق این را داشت سیمرغهای زیادی بگیرد، در بخش خارج از مسابقه نمایش داده شد. به خاطر مسائل عجیبی اکران عمومی آن به تعویق افتاد، اکرانش به جنگ ۱۲ روزه خورد، درحالی که استحقاق معرفی به آکادمی اسکار را داشت فیلم دیگری را جای آن فرستادند. برخی رسانههای ارزشی و افراد دیگری به شکل عجیبی سعی داشتند فروش بسیار خوب این فیلم را زیر سوال ببرند و دست آخر هم نسخه قاچاق این فیلم منتشر شد و هم پس از انتشار نسخه قانونی به شکل عجیبی در پلتفرم نمایش دهنده فیلم توقیف شد! اما پیر پسر اکتای براهنی علیرغم همه این مصائب دیشب در جشن حافظ به حقش رسید.
دم امید معلم و خانم معماریان و داوران جشن حافظ گرم. روح علی معلم عزیز هم همیشه شاد باد !
