یک اقتباس شاهکار و معرفی سه بازیگر تکرارنشدنی فریبا جمور : اگر از علاقه مندان و اهالی سینما بپرسید «بهترین اقتباس تاریخ سینمای ایران چیست؟»، بدون هیچ شکی «ناخدا
دیری از فقدان ناصر تقوایی خالق آثار دایی جانناپلئون و ناخداخورشید نگذشته بود که داغ بهرام بیضائی بر دل اهالی فرهنگ و هنر نشست و به جز ما،
با این مقدمه کوتاه درباره فیلم «کاغذ بیخط» آخرین ساخته عالیجناب ناصر تقوایی سخنی با خوانندگان ارائه میدهیم : فیلم کاغذ بیخط بنا بر تقسیم بندی ساختاریک یعنی سینمای
به گزارش پایگاه خبری سینماآفیس، مراسم یادبود زنده یاد «ناصر تقوایی»، نویسنده و کارگردان برجسته سینما روز سه شنبه ششم آبان ماه ساعت ۱۷ در خانه هنرمندان سالن
برخی فقدانها جایی در روح آدم باز میکنند که نه با زمان پر میشود، نه با فراموشی. سال 1984 بود، «فرانسوا تروفو» بر اثر سرطان مغز درگذشت. من
به گزارش پایگاه خبری سینماآفیس، با اعلام خبر درگذشت ناصر تقوایی، از هنرمندان عرصه بازیگری و کارگردانی گرفته تا کاربران عادی در فضای مجازی به مرگ این هنرمند
عالیجناب تقوایی در حضور دیگران، به آرامش رسید. امروز در میانههای مهر ماه، ناگهان با اعلام یک خبر در اینستاگرام از سوی مرضیه وفا مهر -همسر ناصر تقوایی- در
(سینماآفیس) – کاغذ بی خط، تنها فیلمی ناصر تقوایی بود که به اقتضای سن، افتخار تماشای آن را در سینما داشتم. حظ کامل بود. پس از آن بود که فهمیدم، ناخدا خورشید و ای ایران هم از آثار تقوایی است که پیشتر به مناسبات مختلف با حذفیات فراوان از تلویزیون تماشا کردهام. خب پس لازم نیست تاکید کنم که بارها و بارها همه آثارش را به تماشا نشستهام. به ویژه شاهکاری چون دائی جان ناپلئون را. اینکه مسئولین سینمایی و متولیان امر به جای ساختن مجسمهای از طلا برای تقوایی، چه در سر دارند که سکوت کر کنندهی این نابغه را نمیشنوند؛ بماند! چرا که گالیله را نیز زمانی به دادگاه کشاندند، همچنانکه سقراط را شوکران خوراندند…. مدتها بود که تیم تحریریه سینماآفیس در صدد ادای دین و تهیه پروندهای برای ناصر تقوایی و آثارش بود تا اینکه با مطلبی از علی سیفالهی همکار گرامی روزنامهنگارمان مواجه شدم. مطلب به اندازهای کامل و شیوا بود که جای بحث و گفتوگویی باقی نماند. پس تنها بازنشر آن را تقدیم میکنیم به خوانندگان پایگاه تحلیلی خبری سینماآفیس:
