«جانشین»؛ بازگشت به کلیشهها
دوربین و میزانسهای شلوغ، تدوینهای نادرست و گروهکستینگ ناهماهنگ نیز فیلم «جانشین» را به یک اثر کلیشهای و تکراری تبدیل کردهاند.
فیلم «جانشین» به کارگردانی مهدی شامحمدی و تهیهکنندگی روحالله سهرابی یکی از آثار حاضر در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر است. شامحمدی که دو سال پیش با فیلم «مجنون» در جشنواره حضور داشت و بهعنوان فیلم اولی در حوزه دفاع مقدس به نمایش درآمد، در این اثر نیز تلاش کرده است تا روایت جدیدی از وقایع جنگ تحمیلی ارائه دهد. فیلم به بخشی از زندگی شهید حسین املاکی، فرمانده اطلاعات و شناسایی جنگ، میپردازد؛ عملیات نصر ۴ و مقابله با گروهک منافقین در شهر ماووت کردستان عراق و سرانجام پیروزی ایران در این عملیات.
شامحمدی در فیلممجنون ، پرتره ای که از برادران زین العابدین در فیلمش به تصویر کشاند منجر به شهادت قهرمانان نشد از این رو او از همین شیوه در جانشین هم استفاده کرده و فیلم با مرگ شهید املاکی به پایان نمیرسد.
نقش اصلی فیلم را آرمان درویش ایفا کرده است، اما متاسفانه او نه تنها در شکل و شمایل یک قهرمان جنگی و ملموس برای بیننده قابل باور نیست، بلکه بیشتر شبیه به یک تیپ ساده در فیلم ظاهر میشود و دیالوگهای تکراری میگوید که تأثیر چندانی بر مخاطب نمیگذارد. دوربین و میزانسهای شلوغ، تدوینهای نادرست و گروهکستینگ ناهماهنگ نیز به این مشکل دامن زدهاند، بهگونهای که فیلم «جانشین» به یک اثر کلیشهای و تکراری تبدیل شده است.
این فیلم بیشتر شبیه به یک نمایشنامه مصور است؛ فاقد موقعیتهای دراماتیک جذاب و عمیق است و تنها در سطح باقی میماند. قهرمان فیلم هیچ فراز و فرودی ندارد و حتی زمانی که حافظهاش را از دست میدهد، نتوانسته به درستی نقش خود را ایفا کند. در مجموع، جانشین از هر دو جنبه محتوا و فرم ضربه خورده است. همچنین، طولانی بودن فیلم باعث خستگی مخاطب میشود و این اثر به نظر میرسد که برای اکران عمومی نیازمند تدوین مجدد باشد. حداقل بیست دقیقه از زمان فیلم باید کاهش یابد تا برای مخاطب عام قابل تماشا و جذاب باشد.
