نگاهی به برنامه کارناوال؛
آواز دهل شنیدن از دور خوش است!
شاید برنامه کارناوال به دلیل ترکیب سبکهای مختلف و موسیقی زنده و تئاتر موزیکال و .... در ظاهر برنامهای متفاوت و جذاب به نظر برسد اما این ظاهر سرگرمکننده، در باطن از هنر سوءاستفاده میکند.
الهام کوهی– رامبد جوان در برنامه کارناوال، سراغ ایدههای امتحان پسداده خندوانه رفته و با تغییرات در آنها و ایجاد حاشیههای مختلف و اضافه کردن زرق و برق و اندکی تغییرات، خندوانهای موزیکال ساخته است. البته ناگفته نماند محدودیتهای سخت صدا و سیما در کارناوال وجود ندارد و دست رامبد جوان برای بازی روی خطوط قرمز و درست کردن حاشیههای مختلف برای ترند شدن در فضای مجازی باز است و او هم متخصص این کار است و میداند چطور حاشیه بسازد و بازارگرمی کند.
کارناوال را میتوان تلفیق مسابقه استنداپ کمدی و لبخوانی خندوانه نامید که موسیقی و اجراهای زنده نیز به آن اضافه شدهاند. پشت صحنه و صحبت مهمانهای برنامه، نحوه امتیاز دهی، اجرا و … کپی شده از خندوانه است با این تفاوت که آن دو مسابقه در برنامه خندوانه با وجود همه محدودیتها و ممیزیهایش جذابتر بودند.
ظاهرا فریبنده اما در باطن پوچ و مبتذل
شاید برنامه کارناوال به دلیل ترکیب سبکهای مختلف و موسیقی زنده و تئاتر موزیکال و …. در ظاهر برنامهای متفاوت و جذاب به نظر برسد اما این ظاهر سرگرمکننده، در باطن از هنر سوءاستفاده میکند و تلفیق سبکهایی که اساسا قابلیت تلفیق با هم ندارند ترکیب زشتی درست کرده که نه نام آن موسیقی است، نه تئاتر، نه مسابقه.
موسیقی یکی از جذابترین و پرمخاطبترین هنرهاست و به خاطر اینکه در دورهای از بعد از انقلاب محدودیتهای زیادی بر آن اعمال شد، باعث حساس شدن مخاطب روی آن شد و حال با کمرنگ شدن این محدودیتها فیلمهای کمدی و رئالیتیشوهای مختلف از فضای ایجاد شده استفاده کردهاند تا سبک و سلیقه خود را روی آن اعمال کنند و به خاطر کمکاریها، آثار درست شکل نگرفته تا مرجع و الگویی باشد تا مخاطب به آن رجوع کند دست برنامهسازها برای اینکه هرچه میخواهند بسازند باز است. به عنوان مثال رپی که سینا ساعی اجرا میکند اصلا رپ نیست و شبیه بازخوانی تند یک محتوای متنی با ریتم رپ است و یا ادغام موسیقی بتهوون با موسیقی شش و هشتی و…. صرفا ابتذال را به خورد مخاطب میدهد.
حاشیه و تبلیغ
مسابقه و اجراها حتی اگر خوشبینانه نگاه کنیم و آن را خوب ومتفاوت بنامیم، یک سوم برنامه را نیز شامل نمیشوند. رامبد جوان دوسوم از بقیه تایمش را با حاشیههای مختلف، صحبتهای زیاد مجری، پشت صحنههای طولانی از شرکتکنندگان، لودگی و شوخیهای جنسی، عروسکی که سعی دارد جای جناب خان را بگیرد اما لوس و بیمزه است و تبلیغات زیاد اسپانسرهای تامینکنندهی ریخت و پاشهای بیش از اندازه و لاکچری برنامه، نوار خالی پر میکند و در عمل مسابقه بخش کوتاه در حد آگهی یک برنامه آش شله قلمکار است که همه چیز دارد و هیچ چیز ندارد.
