حسین کیانی نویسنده سریال «بامداد خمار در مورد نوشتن فیلمنامه به خبرگزاری مهر گفته است: «اسفند ماه ۱۴۰۲ و فروردین سال ۱۴۰۳ دیداری با خانم نرگس آبیار داشتم و موضوع همکاری به طور رسمی مطرح شد. این پروژه پیش‌تر سابقه‌ای داشته و بخشی از کار تولید شده بود اما آن نسخه به طور کامل کنار گذاشته شد. پس از آن، کار به آقای قاسمی و خانم آبیار سپرده شد و من به عنوان نویسنده دعوت شدم.
تاکیدخانم آبیار این بود که ادبیات خالص و کمتر شنیده‌شده دوره قاجار، شامل اصطلاحات، ضرب‌المثل‌ها و ویژگی‌های زبانی آن دوره، احیا شود و در دیالوگ‌های شخصیت‌ها جاری باشد. اگر رمان «بامداد خمار» را خوانده باشید، می‌دانید که رمان زبان ساختارمندی ندارد و خیلی از زبان دوره قاجار بهره نبرده است. تنها به‌صورت محدود از اصطلاحات آن دوره استفاده کرده است. با وجود جذابیت و کشش رمان، کتاب چندان زبان‌مند نیست.
ما تلاش کردیم زبان اثر را غنی‌تر کنیم، چند خط داستانی جدید بیفزاییم و ادبیات داستانی را به ادبیات دراماتیک تبدیل کنیم، کاری که معمولا اقتباس‌گر انجام می‌دهد. یعنی موقعیت‌های توصیفی رمان باید بسط پیدا کند، کشمکش‌ها افزوده شود و شخصیت‌هایی که در رمان منفعل‌اند، در سریال فعال شوند تا بتوانند روایت را پیش ببرند. تجربه خواندن رمان با تجربه دیدن یک سریال تلویزیونی گسترده کاملاً متفاوت است. در مجموع تلاش شد جذابیت‌های رمان تقویت شود و زبان آن به ادبیات عامیانه و ادبیات رسمی دوره قاجار نزدیک‌تر شود.»
دیدگاه شما