یک اسلحه و چندین جنازه
سریال برتا در دو قسمت ابتدایی خود در خلق داستان رمزآلود و جنایی موفق ظاهر شده است.
الهام کوهی- سریال برتا به کارگردانی امیرحسین ترابی و تهیهکنندگی کامران حجازی اسپینآفی از سریال قبلی این کارگردان(خونسرد) است و البته تا این جای کار وجه اشتراک هر دو اثر در این بوده که قتلها مربوط به مسائل شخصی و خانوادگی نیستند و قاتل، قربانیهای خود را براساس آسیبهایی که مقتول به دیگران زده انتخاب میکند و قتلها جنبه سیاسی- اجتماعی دارند؛ البته بازی شهرام حقیقتدوست در نقش کارآگاه نیز وجه اشتراک دیگر این سریال با سریال قبلی امیرحسین ترابی است.
اسلحهی برتا به عنوان مکگافین سریال معرفی شده و داستان حول گم شدن این اسلحه و قتلهایی که به وسیله آن انجام شده میگردد. قاتلی زنجیرهای با تپانچه برتا قتلهای مشابهی را انجام میدهد و در همه این قتلها، فیگوری از حیوانات مختلف(خفاش، مار، گاو) را در دست مقتولها قرار میدهد تا این فیگور نمادی از شخصیت مقتول و دلیل قتل او باشد. حال باید شهرام حقیقتدوست در نقش کارآگاه سریال از پشت پردهی این قتلها رمزگشایی کند.
شروعی امیدوارکننده
سریال برتا در دو قسمت ابتدایی خود در خلق داستان رمزآلود و جنایی موفق ظاهر شده است. هرچند تعداد قتلهای سریال در دو قسمت پخش شده بالاست و این میزان از خشونت اگر در قسمتهای بعدی نیز تکرار شود میتواند به سریال ضربه بزند اما در شروع سریال و برای اینکه مخاطب را با عمق جنایتهایی که توسط قاتل و به وسیلهی برتا انجام میشود مواجه کند هرچند کمی اگزجره اما لازمهی ایجاد وحشت از قاتل و درگیر کردن احساسات مخاطب است.
داستان قابل قبول و ریتم خوب
سریال برتا هرچند در شخصیتپردازی هنوز چندان موفق نبوده و شخصیت اصلی داستان (سرگرد یونس صمدی با بازی شهرام حقیتدوست) شخصیتی با رفتارهای متناقض و داستانی کلیشهای و غیرقابل درک است و توهم او و ارتباطش با روح همسرش ریتم فیلم را گرفته و کمکی به عمق دادن به شخصیت او نمیکند اما بازی خوب شهرام حقیقتدوست در کنار داستان منسجم، پرکشش، ریتم تند، پرهیز از حاشیه رفتن و غیر قابل پیشبینی بودن رویدادهای داستان ضعفهای شخصیتپردازی را پوشش داده و باعث شده داستان اسلحه برتا برای مخاطب جذاب باشد.
برتا در قسمت دوم موفقتر از قسمت اول ظاهر شده و خرده داستانهایش را به هم وصل کرده و به انسجام رسیده اما باید منتظر ماند و دید آیا ترابی میتواند روند رو به بهبود خود را در قسمتهای بعد هم حفظ کرده و ضعفهای شخصیتپردازی را جبران کند؟
