تحلیل فصل دوم سریال «وحشی»؛ بررسی ابعاد انسانی و روانی داوود اشرف

فصل دوم «وحشی» از اواخر آذر ماه پخش شده و سیدی همچنان به لحن تاریک و فضاهای روانشناسانه خود وفادار مانده است.

سریال «وحشی» ساخته هومن سیدی داستانی در ژانر  جنایی و معمایی بر اساس زندگی علی اشرف پروانه ساخته شده که پس از پخش فصل اول آن در میان آثار نمایش خانگی از پلتفرم فیلمنت ، طرفداران و مخالفان سر سختی پیدا کرد. سیدی در فصل اول، جهانی خلق کرد که چرخه‌ای از خشونت و تکرار را به تصویر می‌کشید و نشان می‌داد چگونه یک قهرمان به تدریج تبدیل به ضدقهرمان می‌شود. نقش داوود اشرف با بازی جواد عزتی گاهی در دام کلیشه‌ها می‌افتاد، اما فصل اول به خوبی نشان داد که نیمه تاریک و هیولای درون انسان چگونه می‌تواند از خواب بیدار شود.

فصل دوم «وحشی» از اواخر آذر ماه پخش شده و سیدی همچنان به لحن تاریک و فضاهای روانشناسانه خود وفادار مانده است، اما جهان داستان این فصل، تیره‌تر و کمتر هیجانی است و تمرکز اصلی بر انسان و وسوسه‌های درونی او قرار گرفته است. فصل دوم در زندان آغاز می‌شود؛ داوود پس از پنج سال حبس با وکیل خود به شکلی بی‌ادبانه صحبت می‌کند و از همان سکانس‌های اولیه، تاثیرات زندان بر خلق و خوی او نمایان می‌شود.

پس از آزادی، با یک ضدقهرمان منفعل روبه‌رو هستیم؛ داوود قادر به تمایز میان درست و غلط نیست و نمی‌تواند کنشگر عمل کند. او در تلاش است حق خود را از دیگران باز پس گیرد، اما منطق مشخصی برای اعمالش ندارد. این فصل ابعاد روانکاوانه شخصیت داوود اشرف را به خوبی نمایش می‌دهد؛ فردی که میان وسوسه‌های درونی و فشارهای بیرونی دست و پا می‌زند، از هر انتخابی ناراضی است و با هر اقدام دچار استرس و اضطراب می‌شود.

از منظر روانشناسی، داوود دچار فلج تصمیم‌گیری شده است؛ نه به دلیل کمبود توانایی، بلکه به دلیل تجربیات تلخ گذشته و مردد بودن دائمی. جواد عزتی با بازی هدایت‌شده خود، با میمیک صورت، زبان بدن و دیالوگ‌ها، ترس، استرس و تعارض درونی داوود را به خوبی منتقل می‌کند و او را به یکی از ماندگارترین شخصیت‌های نمایش خانگی تبدیل می‌کند.

علاوه بر بازیگری، فیلمبرداری، قاب‌بندی نیمه بسته، نورپردازی و موسیقی سریال به بازتاب خفقان و فشار روانی که بر شخصیت داوود سایه انداخته کمک کرده است و با ریتم روایت هماهنگ شده تا حال و هوای جنایی و روانشناسانه داستان به مخاطب منتقل شود. هومن سیدی با پرداخت دقیق به ابعاد روانی شخصیت، موفق شده است نقش داوود اشرف را ملموس، قابل پذیرش و عمیق‌تر از یک شخصیت جنایی معمولی نشان دهد.

انتهای پیام/.