نگاهی به ناکامی «خرگوش سیاه»

مینی‌سریال هشت‌قسمتی «خرگوش سیاه» را می‌توان یکی از شکست‌های نتفلیکس در سال ۲۰۲۵ دانست.

فرزانه متین– مینی‌سریال هشت‌قسمتی «خرگوش سیاه» را می‌توان یکی از شکست‌های نتفلیکس در سال ۲۰۲۵ دانست؛ سریالی که با وجود بهره‌گیری از ستاره‌هایی چون «جود لا» و «جیسون بتمن»، نتوانست در خلق جهانی تازه موفق عمل کند. «زک بیلین»، خالق «خرگوش سیاه»، قصد داشت با نمایش تروماهای درونی انسان‌ها اثری خاص ارائه دهد؛ اما فیلمنامه‌ی ضعیف، خرده‌روایت‌های پراکنده و شخصیت‌پردازی سطحی و توخالی، مانع از شکل‌گیری مجموعه‌ای جذاب شد.

«جیک فریدکین» با بازی «جود لا»، صاحب رستوران خرگوش سیاه در نیویورک است و در آغاز همه‌چیز در زندگی‌اش ایدئال به‌نظر می‌رسد. اما حمله‌ی مردان مسلح به رستوران، زندگی جیک را وارد کابوسی تاریک می‌کند. ماجرا از زمانی پیچیده‌تر می‌شود که برادرش «وینس» (با بازی «جیسون بتمن») پس از هفت‌ماه بی‌خبری، دوباره سر و کله‌اش پیدا می‌شود؛ برادری که در این مدت هر اشتباهی را که ممکن بوده، مرتکب شده و حالا برای رهایی از باتلاق بدهی‌ها و آدمکش‌ها، دست نیاز به سوی جیک دراز کرده است. جیک آماده است همه‌چیزش را برای او به خطر بیندازد، بی‌آنکه بداند در بازی با خطرناک‌ترین گنگسترهای نیویورک، هیچ‌کس برنده نخواهد بود.

سکانس ابتدایی سریال با سر و صدای زیاد و ظاهری پرزرق و برق آغاز می‌شود، اما درست در مهم‌ترین لحظه، با یک فلش‌بک طولانی، ریتم فرو می‌ریزد و مخاطب غافلگیر می‌شود. روایت کش‌دار و ریتم کند سریال باعث می‌شود بسیاری از تماشاگران پس از قسمت دوم از انتخاب خود پشیمان شوند. بیلین، بار دیگر به سراغ موضوعی کلیشه‌ای و فاقد هرگونه خلاقیت رفته است.

یکی از آسیب‌های اصلی سریال، تعدد شخصیت‌های فرعی است؛ شخصیت‌هایی که اغلب هیچ نقش مؤثری در پیشبرد داستان ندارند. برای مثال، روایت مربوط به تجاوز به دختری که در رستوران کار می‌کند عملاً ارتباطی با داستان اصلی ندارد و حذف او و بسیاری از شخصیت‌های مشابه، لطمه‌ای به روند سریال وارد نمی‌کند. از طرف دیگر، دو شخصیت اصلی یعنی «جیک» و «وینس» هرگز از سطح یک تیپ فراتر نمی‌روند؛ کاراکترهایی مقوایی که با وجود شهرت و سابقه بازیگران، در «خرگوش سیاه» بی‌روح و ناامیدکننده ظاهر شده‌اند.

همچنین برای یک مینی‌سریال هشت‌قسمتی، خطوط داستانی بسیار پرشمار است و لحن بی‌وقفه تاریک روایت، تماشای آن را سنگین و خسته‌کننده می‌کند. حجم بالای خشونت، استفاده از اسلحه، خون، مرگ، مواد مخدر و الفاظ تند نیز فضای سریال را بیش از حد سنگین کرده است.

با این حال، اگر «خرگوش سیاه» نقطه قوتی داشته باشد، در پس‌زمینه‌ی داستان و مفاهیمی چون خانواده، برادری و وفاداری است که تا حدی توانسته‌اند معنا و انسجامی حداقلی به اثر ببخشند.

انتهای پیام/.