مرگ شهرنوش پارسیپور تنها خاموش شدن یک نویسنده نیست؛ پایان زندگی زنی است که بخش مهمی از تاریخ ادبیات معاصر ایران را با قلم و سرنوشت خود نوشت.
بیضایی در «مسافران» از قدرت مردمی میگوید که با اعتمادی شکست ناپذیر و امیدی سرکش به نور و زندگی، قادرند واقعیت ظالمانه مرگ و تاریکی را به چالش