در گفتگو با فاطمه محمدی:
زنان از دغدغههای مهم من در آثارم هستند
فاطمه محمدی از فیلمسازان مستعد سینمای کوتاه که با دو فیلم «فراموشی» و «داغی» شناخته شده است هم اکنون بعد از شش سال وقفه در فیلمسازی، بر روی فیلمنامهی جدیدی کار میکند و قرار است که فیلم کوتاه دیگری را بسازد.
فرزانه متین – فاطمه محمدی از فیلمسازان مستعد سینمای کوتاه که با دو فیلم «فراموشی» و «داغی» شناخته شده است هم اکنون بعد از شش سال وقفه در فیلمسازی، بر روی فیلمنامهی جدیدی کار میکند و قرار است که فیلم کوتاه دیگری را بسازد. شایان ذکر است که فیلم نخست محمدی،«فراموشی» با بازی «مریم بوبانی» و «محسن قاضی مرادی» در بیش از شصت جشنواره خارجی و داخلی شرکت کرده و جوایز زیادی را ازآنِ خود کرده است.
با وی در مورد فیلم دومش، «داغی» و محوریت شکل گیری داستان و آیندهکاریاش گپی کوتاه زدهایم که در زیر می خوانید:
در مورد ایده فیلم کوتاه داغی برای مخاطبان بگویید؟چه شد که دنبال این سوژه رفتید؟
در کل موضوع زن برای من همیشه دغدغه بوده و در هر دو فیلم کوتاهام هم «فراموشی» و هم «داغی»، داستانم را با موضوعات زنان ساختهام. در هر دو آثارم، دوکاراکتر اصلی، دو زن قوی هستند که در شرایط و بحرانی قرار گرفتهاند و تلاش میکنند تا از وضعیتی که در آن، گیر کردهاند به سمت مثبت تغییرش دهند خواه موفق میشوند و خواه نمیشوند اما به هر حال در مسیرِ تلاش هستند.
طی نشستها و مصاحبههایی که داشتید در مورد یک منطقهی خاصی از افغانستان صحبت کردید که گویا بر روی بدن زنان به عنوان مایملک مرد، علامتی گذاشته میشود؟ در اینمورد کامل توضیح بدهید؟
در زمان تحقیقات و پژوهش در اقلیم افغانستان با منطقه و یا بهتر است گفته شود ایالت «قندوز» آشنا شدم که در آنجا زنان به عنوان مایملک مرد حساب میشوند و مانند چهارپایان به زنان مهر داغ میزنند یا بینی زنانشان را میبرند و این خشونتی است که متاسفانه در این اقلیم وجود دارد. با ورود طالبان به این سرزمین هم، وضعیت بدتر شده است. شاید در بین زنان افغان، یک زنی هم دوست داشته باشد فیلمساز شود و با ابزار سینما دغدغههای کشورش را به تصویر بکشاند ولی شرایط برایش مهیا نیست و این بار من به جای هر زن فیلمساز افغانی به این موضوع میپردازم. من هیچ زمان، افغانها را جدا از خودم نمیبینم، ما سالهاست با هم، همسُفره، همسایه و هم فرهنگیم.
از آنجا که ژانر فیلمتان وسترن هست این ادای دین به وسترن با تماشای چه فیلمهایی در شما جرقه زده شد؟
ژانر وسترن از ژانرهای مورد علاقهام است که از تماشای فیلم «خوب، بد، زشت» این علاقه در من شکل گرفت. ژانر فیلم «داغی»، درام جنایی است اما به دلیل آن که با ژانر وسترن وارد سینما شدم و این ژانر در حال منسوخ شدن است برای ادای دین به وسترن برای هر فیلمی که شرایطش مهیا باشد، سعی میکنم وسترن را هم در آن بیاورم. در «داغی» هم از قابهای کشیده استفاده کردم، لوک رنگی و نوع طراحی لباس، برای گرامیداشت این ژانر است تا به نوعی با آن عشق بازی کرده باشم.
ما در فیلمتان با یک تحول سیر شخصیتی روبه رو هستیم؛ در این مورد توضیح دهید؟
در واقع در فیلم ما با شخصیت «حفیظ» آشنا میشویم که یک سری اتفاقات تلخ را سپری کرده و تصمیم میگیرد که چهرهی زنانهی خود را بپوشاند تا در یک محیط خشنی امرار معاش کند و از زن بودن خودش مراقبت کند. اما بر اثر یک سری اتفاقاتی که میافتد دوباره به زن بودن خودش برمیگردد و آیندهی کودکی که از قضا دختر هم هست، نجات میدهد.
فیلم شما در چه جشنوارههایی راه یافت و در کدامیک جایزه گرفتید؟
من به صورت تیتروار خدمتتون عرض میکنم چون طولانی هستند:
- منتخب جشنواره شورت شورتز (ورودی اسکار)،
- منتخب جشنواره soria (مورد تایید گویا)،
- منتخب بخش ملی و بین الملل جشنواره فیلم کوتاه تهران،
- منتخب جشنواره خیرونا اسپانیا،
- منتخب و جایزه ویژه هیات داوران از جشنواره سینمایوبیت رومانی،
- منتخب جشنواره Jogja اندونزی،
- منتخب جشنواره فالودی مجارستان،
- منتخب و جایزه بهترین فیلم جشنواره سیرت ترکیه،
- منتخب و جایزه مدال بهترین فیلم جشنواره پرشین اواردز کانادا،
- منتخب جشنواره داکا بنگلادش، منتخب و برگزیده جشنواره رسام،
- منتخب جشنواره کورتو دوریکو ایتالیا،
- منتخب و جایزه بهترین فیلم جشنواره فانوس،
- منتخب و جایزه ویژه هیات داوران جشنواره فرسکو ارمنستان،
- منتخب جشنواره سلنتو ایتالیا،
- منتخب جشنواره fon اتریش،
- منتخب و جایزه بهترین فیلم و دستاورد هنری جشنواره چراغ،
- منتخب جشنواره بوفالو و …
چند سالی هست که فیلم کوتاه نساختهاید، علتش چه بوده است؟
بله من از سال ۱۳۹۸ تا الان فیلمی نساختهام. علت اول، وسواسی است که بر روی فیلمنامه دارم و دوست ندارم به هر قیمتی وارد پروسهی ضبط شوم و هر فیلمی را بسازم. دلیل دوم آن بار عاطفی، روحی و روانی بوده که بر روی دوشم احساس میکردم، متاسفانه به دلیل حضور آقای آذرپندار در انجمن فیلم کوتاه، بستر ساخت فیلم برایم فراهم نبود که بخواهم پایم را در انجمن بگذارم به گونهای که انجمن حس خانه را به من نمیداد اما در حال حاضر شرایط فرق کرده و اتفاقات خوبی افتاده است.
آقای شعیبی که به انجمن آمدند، جایگاه دوباره آقای رصافی را برگردانند. همچنین مدیر انجمن بعضی شهرها مانند بروجرد که فیلم «داغی» از تولیدات این انجمن بوده، آقای کاوه حدادی را به کار برگرداندند و بزرگداشتی برای آقای رصافی گرفتند. احساس کردم دوباره شرایط در حال بهبودی است.
لطف می کنید در مورد ایده و فضا سازی فیلمِ جدیدتان توضیح دهید؟
فیلم سومم که فیلمنامهاش به تازگی تمام شده و خودم و آقای فرزاد احمدی از نویسندگانش بودیم در ژانر کودک و نوجوان است و به آسیبهای کودک و نوجوان میپردازد.
آیا شما درصدد این هستید که در آینده فیلم بلند سینمایی بسازید؟
با این که تهیه کننده داخلی و خارجی برای ساخت فیلم بلند سینمایی دارم و پیشنهاداتی هم شده اما هنوز دغدغهای برای عبور از مدیوم شریف فیلم کوتاه ندارم و دوست دارم در این مدیوم همچنان تجربه کنم. حداقل یک الی دو فیلم کوتاه دیگر بسازم و با فراغ بال و خیال راحت وارد سینمای فیلمهای بلند شوم و عجلهای برای ساخت فیلم بلند در حال حاضر ندارم.
