متن کامل نامه علی رویین تن به پرویز پرستویی :
پرویز پرستویی عزیز
سلام
می‌دانم از لقب بیزاری
فقط به نام می‌خوانمت که نامت همه عنوان‌ها را دارد.
در همه حضور و غیاب‌هایت بودم، همه شهدا حاضر بودند و ما غایب.
این مکتوب را به نام تو می‌خوانم و همان ۷۲ نفر همراهی که همایون اسعدیان خواست نامشان را نگوید.
با افتخار شمع روشن کردم در شام غریبانی که سوزاندم.
تو یار و دیار را نمودار شدی تا حضورت، غیبت خیلی کسان را حاضر کند و این حضور، حضور معمولی‌ای نبود.
آمدنت به دل میدان شیردلی و معرفت هنر را برای میهن و ایران تمام کرد.
تو لقب پنج‌تن بازیگری را به بزرگان بازیگری ایران اعطا نمودی، اما من امروز حیرانم که تو را چه بخوانم که در وقار تو باشد. بیخود مردم کسی را دوست نخواهند داشت و او را به نام نخواهند خواند مگر آنکه داشته‌هایی داشته باشد که تو داری. پرویز پرستویی تو غیرت بازیگری ایرانی.
می‌دانی از کجا آمده‌ای اما به قول آخرین جمله حضور و غیابت، مانند ایران هستی حتی اگر ما نباشیم…
خریدار و طرفدار حالت هستم در همان خلوت‌هایی که با خود می‌کنی مرا دریاب، ما را دریاب…
سلام مرضیه برومند و شیدا خلیق را هم برسان.
به حرمت پیدا نشدن ماکان و همه گمنامانی که نام کردی ما به هم‌روزگاری و هم‌نفسی تو می‌بالیم.
ایران را می‌خوانیم و این را تا ابد خواهیم گفت
به قول دکتر امیرحسین آریانپور سترگ:
روز ما فرداست،
فردا روشن است…
علی روئین‌تن
بهار ۱۴۰۵
دیدگاه شما