تئاتر ایران در دام ورشکستی افتاده است پای درددلهای تهیه کننده «مرگامرگ»؛
تهیه کننده تئاتر «مرگامرگ» میگوید: این که اداره کل هنرهای نمایشی با هربودجهای که در اختیار داشته به دفتر تبدیل شده؛ مصداقی از گُلی است که حالا به سبزه هم آراسته شده است! در چنین وضعیتی نه صدایی از خانم رضایی در میآید و نه جناب مدیرکل هنرهای نمایشی واکنشی در راستای جلوگیری از این اتفاق نشان میدهند. این سکوت در وضعیتی رخ میدهد که بودجه تئاتری سودازده بیپول به یکسوم کاهش پیدا کرده؛ فاجعه یعنی همین که تئاتر ایران ورشکست بوده است!
تئاتر «مرگامرگ: بازخوانی هزارساله» که از شهریور ماه سال جاری، اجرای خود را آغاز کرده؛ علاوه بر موضوع متفاوتی که دارد، بخاطر همکاری همزمان 2 کارگردان نیز مورد توجه قرار گرفته است. تیم عوامل این نمایش تنها به همکاری این 2 کارگردان ختم نمیشود و در گروه تهیه کنندگی نیز 2 تهیه کننده برای این تئاتر لابراتوری، دست به کار شدند.
احسان حاجی پور تهیه کننده تئاتر «مرگامرگ» در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری سینماآفیس میگوید: «مرگامرگ» برای دومین بار به صحنه اجرا رسید. دوره اول اجرا در سال 1402 و در حالی انجام شد که تنها یک تهیه کننده داشت؛ اما تهیه کنندگی دوره دوم با همکاری دکتر علی پرتوینژاد رقم خورد و تجربهای دلنشین به ارمغان آورد. بنا بر نظر عوامل اجرای دوباره این تئاتر با نگاهی نو به شیوه اجرایی، ترتیب اثر شد. اگرچه تغییرات اساسی و ویژه اتفاق نیفتاد اما میزانسن بالغ بر 20 الی 30 درصد تغییر کرد.
حاجیپور با اشاره به خلاء عجیب تهیه کننده در تئاتر ایران میگوید: به عنوان کارگردانی که مینویسد، نگاهی آمیخته با هنر دارد و مسئولیت انجمن کارگردان تئاتر ایران را نیز بر عهده دارد؛ به دلیل فعالیتهای ۱۰ ساله صنف تئاتر، رشتهای به نام «تهیه کنندگی در تئاتر ایران» فاقد تعریف رسمی است. به عبارت دیگر نه در اداره کل هنرهای نمایشی که امروز تبدیل به دفتر شده و نه باقی ساز و کارها که تهیه کنندگی سینما را به رسمیت میشناسند؛ عبارتی تحت عنوان «تهیه کننده تئاتر» تعریف نشده است. این مسئله برای همکاران و تهیه کنندگان حرفهای تئاتر به عنوان معضل شناخته میشود.
افزایش 480 برابری تولیدات تئاتر ایران
حاجیپور با اشاره به ساختار اشتباه تهیه کنندگی تئاتر میگوید: سوابق اجرایی، فرهنگی و هنری کسی که اقدام به تهیه کنندگی سینما میکند؛ پیش از رسمی شدن مورد تایید شورا قرار میگیرد. در حالی که هر هفته در تهیه کنندگی تئاتر با مشکلاتی از این دست مواجه هستیم که کسی بخاطر نگاه «پول به جیب زدن» وارد این عرصه میشود تا 1000 تومانی که دارد را به 10 هزار تومان تبدیل کند. با توجه به این که تجربه فعالیت در شورای داوری انجمن هم دارم؛ طبیعی است که این افراد با مشکلات عدیدهای مواجه خواهند شد.
حاجیپور با بیان این که طراحی صحنه به دلیل مسئله مالی در حال حذف از تئاتر ایران است میگوید: مطابق با آمار موثق در انجمن کارگردانی از سال ۹۸ تا امروز، هزینه تولیدات تئاتری 480 برابر شده؛ این افزایش به معنای کاهش کیفیت دکور، لباس و گریم است. کیفیت نور نیز بهخاطر ساختار غلط تماشاخانههای خصوصی، روند نزولی در پیش میگیرند. این که اداره کل هنرهای نمایشی با هربودجهای که در اختیار داشته به دفتر تبدیل شده؛ مصداقی از گُلی است که حالا به سبزه هم آراسته شده است! در چنین وضعیتی نه صدایی از خانم رضایی در میآید و نه جناب مدیرکل هنرهای نمایشی واکنشی در راستای جلوگیری از این اتفاق نشان میدهند. این سکوت در وضعیتی رخ میدهد که بودجه تئاتری سودازده بیپول به یکسوم کاهش پیدا کرده؛ فاجعه یعنی همین که تئاتر ایران ورشکست بوده است!
حاجیپور با اشاره به ۴ سال تمرین برای این نمایش لابراتوری میگوید: با توجه به این که 3 سال برای دوره قبل و یک سال برای این دوره، تمرین دیده شده؛ از همین رو اگر نگوییم شاهکار در انتظار تماشاگران است اما به عنوان دبیر بخش تئاتر جشن حافظ در سال گذشته که ۱۴۷۳ تا کار در سراسر ایران دیده اذعان میکنم که «مرگامرگ» علاوه بر فضای متفاوتی که دارد؛ شبیه هیچ یک از نمایشهایی که مرسوم تئاتر ایران هست؛ نیست. در وضعیتی که کار نمایش اصلا معنای اقتصادی ندارد؛ حضور افرادی که اجازه نمیدهند چرخه تئاتر متوقف شود تنها بهخاطر شرایط احساسیای است که نسبت به فضای نمایش دارند. در تئاتر ایران صرفا علاقهای شخصی دنبال میشود که همواره سعی بر کمک به اجرای یک نمایش دارد.
تماشاگران متوجه تفاوت «مرگامرگ» خواهند شد
حاجیپور خاطرنشان میکند: قاعده همیشگی بنا بر دعوت از مخاطبان است؛ اما در چنین شرایط اسفناک تئاتر ایران، اجرای «مرگامرگ» فارغ از ارزش گذاری، متفاوت است. فعالیت جدا از بدنههای دولتی از جمله سختیهای کار «مرگامرگ» شناخته میشود و از همین رو فقط باید برای حمایت از این نمایش خصوصی از تماشاگرها خواهش کنیم.
