درخشش امیر نوروزی با سریال کوری

مروری بر کارنامه هنری او در نمایش خانگی

شاید بتوان گفت نوروزی سرانجام به نقشی دست یافته که بیش از هر زمان دیگری ظرفیت‌های بازیگری‌اش را به نمایش می‌گذارد.

به گزارش سینما آفیس، امیر نوروزی در سریال «کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده، که تاکنون چهار قسمت از آن منتشر شده است، نقش سرگرد ضرابی، مأمور آگاهی، را ایفا می‌کند. او مسئول رسیدگی به پرونده‌ای پیچیده و مبهم است که هسته اصلی روایت «کوری» را شکل می‌دهد. شاید بتوان گفت نوروزی سرانجام به نقشی دست یافته که بیش از هر زمان دیگری ظرفیت‌های بازیگری‌اش را به نمایش می‌گذارد.

در بازجویی‌ها و مواجهه با مظنونان، پیش از هر واکنش، با دقت افراد را زیر نظر می‌گیرد و همین باعث می‌شود مخاطب احساس کند چند قدم از دیگران جلوتر است. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های این شخصیت، ابهام اخلاقی اوست؛ هنوز مشخص نیست ضرابی صرفاً مجری قانون است یا برای رسیدن به حقیقت، حاضر است از مرزهای قانون نیز عبور کند. این دوگانگی، شخصیت او را عمیق‌تر و جذاب‌تر کرده است. امیر نوروزی در این نقش نه صرفاً بازی می‌کند، بلکه آن را زندگی می‌کند. او با تکیه بر زبان بدن، میمیک چهره و بازی کنترل‌شده، به دور از هرگونه اغراق، شخصیتی باورپذیر خلق کرده است. نوروزی صرفاً تصویری کلیشه‌ای از یک سرگرد آگاهی ارائه نمی‌دهد، بلکه با دقت در جزئیات رفتار، شیوه بازجویی، نگاه‌ها، سکوت‌ها و واکنش‌های حساب‌شده، تصویری نزدیک به واقعیت از یک مأمور حرفه‌ای را به نمایش می‌گذارد.

از این رو، مروری بر کارنامه او در سریال‌های شبکه نمایش خانگی، روند شکل‌گیری این جایگاه را روشن‌تر می‌کند.

امیر نوروزی یکی از پرکارترین و فعال‌ترین بازیگران سال‌های اخیر در شبکه نمایش خانگی است. او در سریال «می‌خواهم زنده بمانم» ساخته‌ شهرام شاه حسینی یکی از نخستین تجربه‌های مهم خود را رقم زد و با ایفای نقش فرخی توجه مخاطبان و منتقدان را به خود جلب کرد. شخصیتی جدی، مقتدر و تا حدی مرموز که در روند بازداشت‌ها، بازجویی‌ها و پیشبرد گره‌های داستانی نقشی تأثیرگذار داشت.

دومین تجربه متفاوت او، حضور در سریال کمدی ـ خانوادگی «مردم معمولی» به کارگردانی رامبد جوان بود. نوروزی در نقش خسرو خراباتی، شخصیتی ساده‌دل، خوش‌قلب و دوست‌داشتنی را به تصویر کشید و بخش عمده‌ای از موقعیت‌های طنز سریال بر روابط او با همسر سابقش شکل گرفت. این نقش نشان داد که او تنها بازیگر نقش‌های جدی نیست و در کمدی نیز توانایی قابل توجهی دارد.

پس از آن، در «روزی روزگاری مریخ» ساخته پیمان قاسم‌خانی، بار دیگر وجه دیگری از توانایی‌هایش را آزمود. فضای ابزورد سریال، به‌ویژه در سکانس‌های دونفره او با سام درخشانی، فرصت مناسبی برای دیده شدن بازی متفاوتش فراهم کرد.

در «قهوه ترک» به کارگردانی علیرضا امینی، اگرچه نقش پررنگی نداشت، اما حضورش در خدمت فضای معمایی اثر بود. با این حال، نقطه عطف بعدی کارنامه‌اش، بازی در سریال «حیثیت گمشده» به کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده بود. او در نقش فرشاد، جوانی تازه‌به‌دوران‌رسیده که از راه دلالی به ثروتی هنگفت رسیده است، یکی از متفاوت‌ترین اجراهای خود را ارائه داد. شخصیتی منفی، مغرور، پیچیده و چندلایه که نوروزی با تغییر لحن، پوشش و رفتار، تصویری کاملاً متفاوت از خود به نمایش گذاشت. از همین مقطع بود که نگاه کارگردانان به او تغییر کرد و دیگر صرفاً بازیگری مکمل محسوب نمی‌شد؛ بلکه ثابت کرد از پس نقش‌های دشوار، حساس و چندلایه نیز به‌خوبی برمی‌آید.

در ادامه، نوروزی در سریال «داریوش» به کارگردانی هادی حجازی‌فر، نقش علیرضا، مدیر یک کارواش، را بازی کرد. سبک کارگردانی حجازی‌فر بر بازی‌های رئالیستی استوار است و نوروزی نیز با پرهیز از اغراق، شخصیتی کاملاً باورپذیر خلق کرد. غرور کاذب، جسارت و سرنوشت تلخ این شخصیت، از علیرضا یکی از به‌یادماندنی‌ترین کاراکترهای سریال ساخت.

او سپس در مینی‌سریال تاریخی «شکارگاه» ساخته نیما جاویدی، با گریم و ظاهری کاملاً متفاوت در نقش مفتش نامجو ظاهر شد. شخصیتی منطقی و تحلیل‌گر که برخلاف بسیاری از ساکنان عمارت، با اتکا به شواهد و استدلال در پی کشف حقیقت است. از سوی دیگر، علاقه عاطفی او به دختر میرعطا و رویارویی با رقیب عشقی‌اش، بهادر، لایه‌ای انسانی و احساسی به شخصیت می‌بخشد. ترس و تردید، به‌تدریج جای جسارت اولیه را می‌گیرد و همین تغییر، شخصیت نامجو را باورپذیرتر می‌کند. هرچند او در مقطعی از روایت کنار می‌رود، اما غیبتش نیز برای مخاطب محسوس است و انتظار بازگشتش را برمی‌انگیزد. بازی نوروزی در این نقش، ترکیبی از صلابت، ظرافت و احساس است؛ اجرایی که تفاوت محسوسی با دیگر نقش‌های او دارد.

امیر نوروزی در سریال «گل سنگ» به کارگردانی ابراهیم ایرج‌زاد که به تازگی تمام شد، نقش حسن را بازی کرد؛ مشاور املاکی که فروش خانه به خانواده ایرج و محبوبه را واسطه‌گری می‌کند و از همان ابتدا حضورش فراتر از یک شخصیت فرعی به نظر می‌رسد.

شواهد داستان نشان می‌دهد او با ایرج ارتباط و تبانی‌هایی دارد و احتمالاً در رازهای پنهان خانه نقشی تعیین‌کننده خواهد داشت. شخصیت حسن فراز و فرود احساسی قابل توجهی ندارد و نوروزی نیز بیشتر در یک محدوده ثابت بازی می‌کند؛ شخصیت حسن عمق چندانی ندارد و فیلمنامه فرصت کافی برای پرداخت ابعاد روانی او فراهم نکرده است از این رو با یکی از ضعیف‌ترین بازی‌های وی روبه رو هستیم.

اکنون با «کوری» به نظر می‌رسد امیر نوروزی به مرحله‌ای تازه در مسیر حرفه‌ای خود رسیده است؛ جایی که دیگر صرفاً یک بازیگر توانمند نیست، بلکه بازیگری است که می‌تواند بار دراماتیک یک شخصیت پیچیده را بر دوش بکشد و با کمترین میزان اغراق، بیشترین تأثیر را بر مخاطب بگذارد.

انتهای پیام/.