به بهانه درخشش «ریحانه رضی» در تاسیان و سووشون؛
ترکیب هنر و زیبایی
نقطه عطف او سریال «تاسیان» بود که نقش«حوری» باعث شناختهشدن جدیاش شد.
محمد تقیزاده– ریحانه رضی یکی از چهرههای نوظهور و پرانرژی در عرصه بازیگری ایران است. او متولد ۲۲ خرداد ۱۳۷۰ در تهران است، اما اصالتاً اهل مهاباد از استان آذربایجان غربی محسوب میشود.
ریحانه فعالیت هنریاش را از تئاتر آغاز کرد و بهتدریج وارد تلویزیون و سینما شد. او با نقش «حوری» در سریال تاسیان به شهرت رسید و اخیراً با بازی در نمایش «هیدن» موفق به دریافت دو جایزه مهم در جشنواره تئاتر فجر و جشن حافظ شده است. حضور کوتاه او در قسمت دوازدهم سووشون در دیوانهخانه بار دیگر استعداد و علاقه او به بازیگری را ظهور و بروز داد.
الف: تحلیل سبک بازیگری
سبک بازیگری ریحانه رضی را میتوان واقعگرا، احساسی، مینیمال و مبتنی بر جزئیات رفتاری دانست. او بیشتر در نقشهای جدی و دراماتیک میدرخشد و به نظر میرسد آیندهاش در سینمای هنری و نقشهای روانشناختی پرچالش روشنتر باشد تا کمدی یانقشهای تیپیک.
او چه در فیلمهای کوتاه مستقل و چه درتلویزیون، تلاش کرده بازیاش بر پایهٔ حسهای واقعی و بدون اغراق باشد. در سریال «تاسیان» بهویژه نقش «حوری»، با دیالوگ گویی ساده، نگاههای طولانی و واکنشهای درونی نشان میدهد به شیوهٔ بازی واقعگرایانه و مبتنی بر رئالیسم گرایش دارد.
بخش زیادی از کارهایش حول محور شخصیتهایی است که در موقعیتهای عاطفی یا پرچالش قرار میگیرند (مثل«رحیل»، «تبوتاب»، «لجن خوار»). او توانسته احساسات متضاد مثل عشق، رنج، نگرانی یا امید را به شکل باورپذیر منتقل کند که نشان میدهد قدرت بالایی دربازیهای احساسی و دراماتیک دارد.
حضور در فیلم کوتاههای تجربی و سریالهای تلویزیونی نشان میدهد که توانسته خودش را با زبانهای متفاوت سینما و تلویزیون وفق دهد. در فیلم کوتاهها معمولاً باشخصیتهای پیچیدهتر و فضای کم دیالوگ مواجه است، درحالیکه در تلویزیون باید مخاطب عام را جذب کند. این دوگانگی در کارنامهاش، قدرت تطبیق بالای او را نشان میدهد.
در نقشهایش، استفاده از مکثها، تغییر تُن صدا، بازی با دستها و حالات صورت دیده میشود. این توجه به جزئیات رفتاری، سبک بازیاش را بیشتر به سمت مینیمالیستی و مبتنی بر جزئیات ریز میبرد تا بازیهای پرشور و پرتحرک.
انتخاب فیلمهایی مثل «لجن خوار» یا «Lost Swan» نشان میدهد که او علاقهمند به شخصیتهای چندوجهی است، نه صرفاً قهرمان یا ضدقهرمانهای یکبعدی. این انتخابها بیانگر تمایل او به بازی در نقشهای روانشناختی و درونی است.
ب: تحلیل کارنامه هنری
اگر بخواهیم کارنامه و مسیر هنری ریحانه رضی را تحلیل کنیم، چند نکته مهم به چشم میآید:
1. شروع از تئاتر و تثبیت در تلویزیون
مانند بسیاری از بازیگران جوان، او کار خود را با تئاتر آغاز کرد و سپس وارد سریالهای تلویزیونی شد. این مسیر به او امکان داد هم تجربه زنده و جدی روی صحنه را داشته باشد و هم دیدهشدن عمومی در قاب تلویزیون راتجربه کند.
2. پیشرفت تدریجی در نقشها
از نقشهای کوتاه در آثاری مثل «کیمیا» و «سایبر»شروع کرد و به مرور در سریالهایی با بار داستانی بیشتر ظاهر شد. نقطه عطف او سریال «تاسیان» بود که نقش«حوری» باعث شناختهشدن جدیاش شد. این نشان می دهد که او بهجای پرش ناگهانی، پلهپله مسیر دیدهشدن را طی کرده است.
3. حضور پررنگ در فیلمهای کوتاه و مستقل
بخش مهمی از رزومه او مربوط به فیلمهای کوتاه ومستقل مثل «میرامانا»، «مونوپولی»، «تنها گریه کن» و«Lost Swan» است. این انتخاب نشان میدهد که او بهدنبال تجربههای متنوع و کار هنری جدی بوده، نه صرفاً نقشآفرینی در پروژههای تجاری.
4. جوایز و اعتبار هنری
کسب جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم«لجن خوار» نشاندهنده توانایی و پتانسیل بالای او درایفای نقشهای جدی است. این میتواند پلی برای ورودش به پروژههای بزرگتر سینمایی باشد.
5. تنوع و چندوجهی بودن
او در کنار بازیگری، علاقه به نویسندگی، مدلینگ و حتی کارگردانی دارد. چنین رویکردی نشان میدهد که خود راصرفاً یک بازیگر نمیبیند؛ بلکه در پی جایگاهی گستردهتردر هنر و رسانه است.
