فیلم دختر پری خانم؛ ما بین واقعیت و خیال
فیلم از فیلمنامه ضربه خورده است. داستان فاقد منطق و انسجام است و دارای خطوط موازی زیادی است که هیچ کمکی به پیشبرد روایت نمیکند.
علیرضا معتمدی، از کارگردانان مولف سینمای ایران، با فیلم «دختر پری خانم» در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر حاضر شده است. معتمدی در این فیلم، مانند دو فیلم قبلیاش «رضا» و «چرا گریه نمیکنی؟»، نقش اصلی را ایفا میکند. او در نقش مردی میانسال ظاهر میشود که از مادرش -که در کما به سر میبرد- مراقبت میکند. این مرد عاشق «دختر پری خانم» است و دو بار با او زندگی کرده که هر دو بار این زندگی به شکست انجامیده است. علیرضا معتمدی، سها نیاستی و مرضیه برومند از بازیگران اصلی این اثر هستند.
فیلم در ژانر فانتزی و پستمدرن ساخته شده و رگههایی از طنز تلخ در آن دیده میشود، هرچند که استانداردهای این ژانرها به درستی رعایت نشدهاند. دختر پری خانم از جمله فیلمهای آوانگارد جشنواره محسوب میشود که بیشتر بر اساس دغدغههای شخصی کارگردان و در مرز میان جهان واقعی و خیال ساخته شده است. یکی از نکات قابل توجه فیلم استفاده از کلاهگیس است که در سینما همواره موضوع بحث بوده است. معتمدی پیش از شروع فیلم اعلام میکند که به دلیل آن که فیلم اثر فانتزی است، از کلاهگیس استفاده کرده است. بازی علیرضا معتمدی که علاوه بر ایفای نقش اصلی، به نوعی راوی داستان نیز هست، به طور کلی یکنواخت و بدون هیچ فراز و فرودی به نظر میرسد. در مقابل، سها نیاستی بازی قابل قبولی از خود ارائه داده و نویدگر آیندهای درخشان برای این بازیگر است، هرچند که شیمی میان او و معتمدی به درستی در فیلم شکل نگرفته است. این بیهماهنگی در بازیها باعث میشود که ارتباط بین شخصیتها در سطح باقی بماند. فیلم از فیلمنامه ضربه خورده است. داستان فاقد منطق و انسجام است و دارای خطوط موازی زیادی است که هیچ کمکی به پیشبرد روایت نمیکند. برای مثال، اصرار پرستار که میخواد در خانه مرد زندگی کند یا برگزاری جشن هالووین و برخی دیگر از خردهپیرنگها، هیچکدام به درستی در خدمت داستان قرار نگرفتهاند. این عدم انسجام باعث میشود که فیلم دچار نوعی سردرگمی در ارائه پیامی مشخص باشد.
اوج داستان فیلم در پردهی سوم رخ میدهد، جایی که میتوان گفت دختر پری خانم به معنای واقعی تبدیل به یک اثر سینمایی میشود. پردههای اول و دوم بیشتر شبیه به یک نمایش رادیویی هستند و هیچکدام تأثیرگذار و جذابیت کافی برای مخاطب ایجاد نمیکنند، در نهایت، فیلم دختر پری خانم نتوانست به طور جدی مورد توجه منتقدان قرار بگیرد و در دسته آثار صفر و صدی قرار میگیرد؛ یعنی فیلمی که یا مخاطب عاشق آن میشود و یا آن را به باد انتقاد و ناسزا میگیرد.
